Rafaela is de laatste maanden vaak ziek geweest, ik mag eigenlijk gerust zeggen dat er de laatste 4 maanden geen week geweest is dat ze NIET ziek geweest is. Ik vind het allemaal zo zielig voor haar. En als ik het van haar kon overnemen, twijfelde ik geen minuut en doorstond ik zelf alles wat mijn kleine meisje doormaakt.
Het begon half februari, ze werd verkouden, maar ze hoestte me toch net ietsje te fel, dus wij naar het ziekenhuis en ja hoor, ze had een zware bronchitis. Dan hebben we een dikke anderhalve week moeten aerosollen, en dat liet ze wonder boven wonder wel redelijk goed toe. Ze was nog niet tegoei genezen, wordt ze terug ziek en heft ze een dubbele ooronsteking wat heel erg hoge koorts met zich mee bracht. Ze kreeg antibiotica voorgeschreven, maar die was helaas niet juist voor haar, want ze bleef maar koorts aanhouden en bij de kinderarts kreeg ze dan andere voorgeschreven die wel hielp. Daarna is ze ook weer voortdurend verkouden geweest en moest ze altijd heel erg hoesten, vooral ‘s nachts. Rond Pasen werd ze dan weer overvallen door hele hoge koorts en die kreeg ik bijna niet onder met medicijnen. Haar temperatuur zteeg altijd tot 39,9 – 40,3xba en dan sta je daar zo machteloos naar je kind te kijken zonder iets te kunnen doen. We zijn naar de spoed geweest en daar werd een rxf6ntgenfoto gemaakt van haar borstkas en er werd bloed getrokken. Ze bleek een virus te hebben. En dat moest ze maar uitzieken, want altijd maar antibiotica was ook niet goed. Nog geen twee volledige dagen later zat ik weer op de spoed met een kleintje wiens 16!! tandjes helemaal verdwenen waren in haar tandvlees en met een mondje en neusje vol blaasjes en aften. Ik was bijna histerisch!!! Ze weende maar de hele tijd en ik vond het zo erg voor haar dat ik niets voor haar kon doen. Onze kinderarts was niet van dienst en we werden dus ontvangen door een collega (lees: kwakzalver) Volgens hem zou Rafaela mond en klauwzeer hebben en dat moest ze uitzieken. en daar stond ik weer mooi op straat. Toen ben ik naar het privaatziekenhuis gereden voor een tweede opinie en daar werd ze volledig onderzocht en bleek ze dus 2 virussen tegelijk te hebben. Ze kreeg wat voorgeschreven en na een paar dagen was ze al veel beter. Het heeft wel nog een anderhalve week geduurd vooraleer ze weer de oude was, maar haar verkoudheid bleef maar aanhouden en ze werd verdergestuurd naar een keel-neus-oorarts en kreeg ze weer andere medicatie voorgeschreven en ze moest een rxf6ntgenfoto van haar neusamandelen laten maken en een ooronderzoek. We hebben die resultaten vrijdag bij de kno-arts gekregen en ze zijn niet zo best… Haar trommelvlies trilt bijna niet omdat er vloeistof achter zit en daar dus druk op uitoefent. Haar neusamandelen zijn ook al heel erg groot, ze zitten voor 2/3 op haar luchtwegen van keel naar neus en gaan de volgende maanden nog groeien wat dus maakt dat ze niet meer door haar neus zal kunnen ademen. Ze moet eigenlijk zo snel mogelijk geopereerd worden,maar ze is nog te klein. Rond haar 2e verjaardag zal het zover zijn, ofwel vroeger als ze ‘s nachts stikkingsverschijnselen begint te tonen. Maar ze opereren liever niet te vroeg, omdat er anders een grote kans bestaat dat ze terug gaan groeien en de operatie dan voor niets geweest is. Ook zal ze dan buisjes krijgen. Tot dan zal ze dus altijd ziekjes blijven, want haar neusamandelen zorgen voor het vele slijm en daar gaat ze dus ook van hoesten. Nu geeft ze dus ook al bijna een week haar ontbijt elke dag terug over. Het komt door de slijmen die zich ‘s nachts vormen en niet wegkunnen en dan hoest ze die ‘s morgens op… Leuker is anders, maar ik hou me vast aan de gedachte dat het binnekort allemaal beter zal gaan. Ik hoop alleen maar dat ze niet blijft overgeven, anders gaat ze dat nog systematisch doen…
Nu heeft ze sinds deze middag ook weer koorts en is ze wat hangerig. Ik hoop maar dat ze weer geen oorontsteking gaat krijgen…
Het is eigenlijk best wel een grote update geworden…